Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Ψαροντούφεκο. Ερμηνείες μέσα από τα μάτια των "νέων"..

Ψαροντούφεκο και λοιπά σχετικά. Οι ερωτήσεις πολλές. Ποσα χρόνια… Ποσα κιλά… Πόσα μέτρα… Πόσα ευρώ… Ποιο είδος.. Ποιόν τόπο.. Ποιο σκάφος.. Ποια σχολή.. Ποιο πέδιλο.. Ποιο όπλο.. Ποια τεχνική.. Ποια διαχείριση.. Οι απαντήσεις πολλές και αυτές. Βλέπετε οι ειδικοί είναι πολλοι. Τα προτυπα επίσης. Πρωταθλητές, βαθύτες, κατασκευαστές, κορεσμένοι απο ψάρια βουτηχτάδες αλλων δεκαετιών, μαναβηδες, επιλεκτικοί, εγώ αν θέλετε, όλοι μας έχουμε καταθέσει απόψεις, ιδέες, σκέψεις για όλα τα παραπάνω. Οι λόγοι της “παροχής γνώσης και απόψεων” ποικίλουν ανάλογως της σκοπιμότητας του καθενός….οικονομικο συμφέρον, αυτοπροβολή, ματαιοδοξία, επιδειξιομανία ή απλή αγάπη για την θάλασσα και ανάγκη να μοιραστεί ανιδιοτελώς η όποια γνώση.
Μέσα σε όλα αυτά χάνεται κάτι πολυ σημαντικό νομίζω. Πως αντιλαμβάνεται όλα αυτά ένας νεοεισερχόμενος στο χώρο του ψαροντούφεκου? Τι βλέπει? Μπορεί να κρίνει? ¨εχει άποψη? Αφήνωντας λοιπόν τις πλέον κοινότυπες απαντήσεις απο τις αυθεντίες του χώρου ας δούμε πως φαίνεται το ψαροντούφεκο και τα “παρελκόμενα” του σε κάποιον που πρωτομπάινει στον μαγευτικό αυτό χώρο.. ή χορό.
Εδω θα πω μία ιστορία. Μια ιστορία που δείχνει πως μπορεί να ασχοληθεί με το ψαρουντούφεκο ο οποιοσδήποτε από μια συγκυρία συμπτώσεων ή αλλων καταστάσεων. Η ψαροιστορία…
 

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας φιλόλογος, ένας λιμενικός, ένας δάσκαλος, ένας τρελός και ένας σοβαρός άνθρωπος. Πόντιος δεν υπάρχει. Δεν πρόκειται για ανέκδοτο, αν και θα μπορούσε να είναι λόγω του ακατάπαυστου γέλιου που παράγεται από τις συναντήσεις τους. Διαφορετικές ηλικίες, διαφορετικες προσωπικότητες, διαφορετικές ζωές, διαφορετικές προτεραιότητες. Έμελλε η τύχη να διασταυρωθούν οι δρόμοι τους σε ένα απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου. Και η ψαροιστορία ξεκινά…
Ο τρελός, εδω και μερικά χρόνια εγκαταλείπωντας την αηδιαστική γι αυτόν μεγαλούπολη κατέληξε στο νησί της ιστορίας μας. Η θάλασσα, ο βυθός και το ψαροντούφεκο που κάποτε για να τα χαρεί ξόδευε πολύ κόπο, χρόνο και χρήμα, αποτελούσαν πλέον μέρος της καθημερινότητας του. Το μπάχαλο των τοποθετήσεων του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος έφερε στο νησί τον ωρομίσθιο φιλόλογο. Η αρχική επιφανειακή γνωριμία δεν προμήνυε ότι μια δυνατή φιλία μόλις ξεκινούσε.
Ο τρελός....
Ο φιλόλογος, κλασικός βουνίσιος, ουδέποτε είχε βάλει μάσκα στο πρόσωπο του και ο τρελός ουδέποτε είχε ασχοληθεί να μυήσει κάποιον τοοοόσο άσχετο στην θάλασσα. Περιστασιακά σε καμιά παραλία έπεφταν απο τον φιλόλογο κάτι τυπικές ερωτήσεις του στυλ...Αυτό τρώγεται? Τι είναι? Το πλατύ το έπιασες βαθιά? Και τότε ο τρελός είχε μια τρελή ιδέα. “Θα τον κάνω ψαροντουφεκά!”, είπε. Όλοι γέλασαν φυσικά ,ακόμα και ο ίδιος. Η συνέχεια για τον φιλόλογο ήταν να δεχθεί μια μάσκα σιλικόνης ως δώρο γενεθλίων από τον τρελό και μερικούς ακόμα φίλους. Ακολούθησε δεύτερο δώρο…ένα μικρό ψαροντούφεκο. Προσηλυτισμός γαρ.. Μετά ανέλαβε τα δώρα η θάλασσα.. ένα μεγάλο στρείδι, ένας χαζούλης σαργός, μια μαρμαρωμένη τσιπούρα και ένας ροφάκος με τάσεις αυτοκτονίας έβαλαν τον φιλόλογο στον δρόμο του βυθού και του ψαροντούφεκου.
...και ο σοβαρός άνθρωπος.

Σύντομα για επαγγελματικούς λόγους ένας σοβαρός άνθρωπος ήρθε στο νησί. Ο τρελός και ο σοβαρός είχαν μόνο ένα κοινό στοιχείο. Την αγάπη για την θάλασσα και το ψαροντούφεκο εδω και αρκετά χρόνια. Αυτό τους έφερε κοντά. Προέκυψε ένα δυνατό αντιφατικό ζευγάρι ψαροντούφεκου που διατάραξε τα νερά της ως τότε ήσυχης κοινωνίας. Πολλοί συζητούσαν για τον τρελό και τον σοβαρό που έβγαζαν ψάρια. Και εγένετο μύθος! Ένα ψάρι έπιαναν δέκα έλεγαν στα καφενεία.. Καμιά φορά μάθαιναν ότι έπιαναν ψάρια και τις μέρες που δεν πήγαιναν για ψάρεμα !
Ο δάσκαλος σύχναζε στον ίδιο χώρο εργασίας με τον σοβαρό και στον ίδιο χώρο διασκέδασης με τον τρελό.. Κάπου εκεί ο πανταχού παρών φιλόλογος, όντας ενθουσιασμένος με το καινούριο του πάθος μετέδιδε την χαρά που του πρόσφερε απλόχερα η θάλασσα. Δεν άργησε ο δάσκαλος να πειστεί για το σπορ και άρχισαν οι ηλεκτρονικές παραγγελίες εξοπλισμού ψαροντούφεκου. Ο αθλητικός και γυμνασμενος δασκαλος άρχισε να εξελίσεται σε ταλέντο. Βουτιές που πολλοί παλιοί θα ζήλευαν γινόντουσαν με μεγάλη άνεση. Ρουφούσε κάθε νεα πληροφορία τεχνικής και την μετουσίωνε σε επίδοση. Εκεί οι αυταρχικοί “δάσκαλοι” όφειλαν να διδάξουν και το μάθημα της ασφάλειας. Δυστυχώς ο δάσκαλος (μαθητής στην προκειμένη περίπτωση) δεν τα έπαιρνε εύκολα και στο συγκεκριμένο μάθημα έμεινε στον τόπο.

Ο λιμενικός, που βρισκόταν στο νησί λόγω δουλειάς, είχε μάθει από τρίτους ότι το αντιφατικό ζευγάρι έβγαζε ψάρια. Έβλεπε και τους νέους(τον φιλόλογο και τον δάσκαλο) να έχουν τρελαθεί με το νέο τους χόμπι και να πυροβολούν με ερωτήσεις τους τους παλιούς(τον τρελό και τον σοβαρό). Οι ντόπιοι ψαράδες πίεζαν να εξοντωθεί αυτό το ψαρευτικό καρεδάκι της καταστροφής που κατέστρεφε την θαλασσα με ανελέητο τρόπο. Ο λιμενικός διέκρινε στην τετράδα αυτή αγάπη για την θάλασσα, σεβασμό στα θηράματα και ανύπαρκτη σκοπιμότητα εκμετάλλευσης αντί για καταστροφική μανία, λεφτά, απληστία και αλαζονεία που τον ενημέρωναν οι ντόπιοι ζηλόφθονες ψαράδες. Το αποτέλεσμα ήταν η τετράδα… να γίνει πεντάδα! Ο λιμενικός πανάσχετος με το αντικείμενο πήρε εξοπλισμό και δειλά δειλά άρχισε να κάνει τα πρώτα του υποβρύχια βήματα. Σαν ταινία που έχουμε ξαναδεί το σενάριο παρέμεινε απαράλλαχτο: Απορίες και ερωτήσεις! 



Και αφού απαντούσα ασταμάτητα για 2 σχεδον χρόνια σε κάθε είδους ερώτηση για τα ειδη, τις τεχνικές, τους τόπους, τα μετρα ασφαλείας κτλ ήρθε η ώρα της εκδίκησης! Θα ρωτώ εγω και θα απαντάνε αυτοί. Ορίστε λοιπόν 9 κοινές ερωτήσεις σε 3 νέους στον χώρο του ψαροντούφεκου για να δούμε πως φαίνεται αυτός ο μαγευτικός κόσμος απο τα μάτια των αρχαρίων. Οι απαντήσεις αποτελούν τροφή για σκέψη για κάθε παλιό ή νεό ψαροντουφεκά... Οι διαφορετικές απαντήσεις προβληματίζουν. Μαζί ξεκίνησαν, τα ίδια πράγματα “διδάχτηκαν” απο τους ίδιους ανθρωπους και όμως οι απάντησεις πολλες φορές είναι αντίθετες. Τελικά η ίδια πληροφορία μπορεί να ερμηνευτεί με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με προσωπικότητα του καθενός, την ηλικια, τα βιώματα του …
 


Νέος 1:
Ονοματεπώνυμο: Κώστας Κορόζης 
Νεος 1 και 2 με ροφό 17κιλών απο το βαθος του1,5 μέτρου!
Γνωστος ως: Φιλόλογος
Ηλικία: 37
Χρόνος εμπειρίας: 2 χρόνια
Αγαπημένη τεχνική: Ψαχτήρι
Αγαπημένο θήραμα: Ροφός
Ψάρι «όνειρο»: Μεγάλο μαγιάτικο





Νεός 2:
Ονοματεπώνυμο: Σωτήρης Κόκκινος
Γνωστος ως: Λιμενικός
Ηλικία: 27
Χρόνος εμπειρίας: 4 μήνες!!
Αγαπημένη τεχνική: Ψαχτήρι
Αγαπημένο θήραμα: Σαργός
Ψάρι «όνειρο»: Σφυρίδα


 


 
Νεός 3:
Ο ταλαντούχος δάσκαλος με την πρώτη του "κυρία".
Ονοματεπώνυμο:
Κώστας Δεσποτέλλης
Γνωστος ως: Δάσκαλος
Ηλικία: 25
Χρόνος εμπειρίας: 1,5 χρόνια
Αγαπημένη τεχνική: Καρτέρι
Αγαπημένο θήραμα: Συναγρίδα
Ψάρι «όνειρο»: Μεγάλος ροφός



Ερωτήσεις – απαντήσεις:
 
1.Τι είναι για σένα το ψαροντούφεκο και τι νομίζεις ότι σου προσφέρει?
Φ: Το ψαροντούφεκο είναι πολλά. Είναι αθλητισμός, είναι γυμναστική, είναι χόμπι, είναι τρόπος διαφυγής από τα προβλήματα της καθημερινότητας, είναι τρόπος ζωής. Μου προσφέρει χαρά και ευτυχία.
Δ: Το ψαροντούφεκο το ξεκίνησα πριν από ενάμιση περίπου χρόνου. Από τότε έχει γίνει μέρος της ζωής μου. Με ηρεμεί σε μεγάλο βαθμό και από την άλλη μου ανεβάζει την αδρεναλίνη μου στα ύψη. Με έκανε να δω με διαφορετικό μάτι την έννοια της θάλασσας και αυτό που πιστεύει η οικογένειά μου και εγώ είναι ότι χάρη στο ψαροντούφεκο ξεκίνησα να τρώω ψάρια. Άλλαξε δηλαδή ακόμα και τις διατροφικές μου συνήθειες.
Λ: Εάν με ρωτούσες πριν μερικούς μήνες θα σου έλεγα ότι δεν με ενδιαφέρει το άθλημα και ότι υπάρχουν καλύτερα πράγματα να κάνει κάποιος στον ελεύθερο χρόνο του.. Όμως βγήκα λάθος, το δοκίμασα και εθίστηκα. Κάθε φορά που κάνω βουτιά προσπαθώ να εισέλθω σε έναν ξένο τόπο και αγνωστο για εμένα. Εμφανίζομαι εκει σαν εξωγήινος θέλοντας να μαζέψω όλο και περισσότερες εικόνες. Εικόνες που σε κάθε βουτιά μου θα είναι διαφορετικές.


2.Θεωρείς το ψαροντούφεκο ένα χόμπι επικίνδυνο? Τι σημαίνει για σένα ασφάλεια στο ψαροντούφεκο?
Φ: Ναι, είναι επικίνδυνο αν και συχνά δυστυχώς το ξεχνάμε. Η ασφάλεια είναι το σημαντικότερο όλων!
Δ: Το ψαροντούφεκο από μόνο του δεν είναι επικίνδυνο. Το βαθμό επικινδυνότητας τον καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι. Αν αποφασίσουμε να ψαρεύουμε μόνοι μας αυτόματα βάζουμε κ τη ζωή μας σε κίνδυνο. Αν κάνουμε ψαροντούφεκο χωρίς να έχουμε παρακολουθήσει κάποιο σχολείο πάλι κινδυνεύουμε καθώς δε γνωρίζουμε σημαντικά πράγματα που θα πρέπει να κάνουμε όπως οι αναπνοές και η χαλάρωση. Ασφάλεια για εμένα είναι να ψαρεύω με το ζευγάρι μου και να κάνω ψαροντούφεκο μόνο όταν είμαι σε άριστη κατάσταση.
Λ:Ναι, πιστεύω πως είναι αρκετά επικίνδυνο χόμπι. Εισέρχεσαι σε ένα μέρος ξένο από αυτό που ζείς. Κάθε βουτιά είτε στα 2 είτε στα 51,2 μέτρα έχουν τον ίδιο βαθμό επικινδυνότητας. Ασφάλεια είναι ότι πιο σημαντικό και σημαίνει να είμαι πάντα με ζευγάρι και να τον εχω δίπλα μου σε κάθε βουτιά, ακολουθεί η σημαδούρα κτλ. Τέλος πάντα σκέφτομαι ότι θέλω να γυρίσω πίσω στο σπίτι άθικτος.

3.Αλλοι θεωρούν τον εξοπλισμό και άλλοι την τεχνική ως το καθοριστικο συστατικό της επιτυχιας. Εσύ?
Φ: Εννοείται ή τεχνική. Ο εξοπλισμός ακολουθεί.
Δ: Θεωρώ ότι το πιο σημαντικό είναι η τεχνική .Όσο καλό εξοπλισμό και αν έχει ο ψαροντουφεκάς αν δεν βελτιώσει την τεχνική του θα παραμένει μια ζωή στάσιμος. Δε θα έχει εξέλιξη.
Λ: Η εμπειρία μου είναι πολύ μικρή για να σου απαντήσω με σιγουριά. Και τα δυο νομίζω παίζουν ρόλο. Πρώτα η τεχνική και μετά ο εξοπλισμός.

4. Ποιος ο ρόλος της τύχης για εσένα στο ψαροντούφεκο?
Φ:Τεράστιος! Ευτυχώς κληρονόμησα την τύχη στο ψαροντούφεκο από τον δάσκαλο μου..
Δ: Δε μπορώ να ξέρω αν οτι ψάρι έχω πιάσει μέχρι τώρα είναι θέμα τύχης ή τεχνικής. Δεν είμαι ο κατάλληλος για να το κρίνω. Αλλά πιστεύω ότι η τύχη παίζει αρκετά μεγάλο ρόλο στο ψαροντούφεκο. Κάποιος φορές σκέφτομαι ότι βρέθηκα τη σωστή ώρα στο σωστό σημείο.
Λ: Ένα θα σου πω… Κάνω 4 μήνες ψαροντουφεκο και έβγαλα ροφό 17 κιλά σε 1,5 μέτρο νερό!!

Όταν η τρέλα συναντά την σοβαρότητα τα αποτελέσματα εντυπωσιάζουν!

5.Μια σύλληψη σου έχει χαρίσει δυνατα συναισθήματα?
Φ. Αναμφισβήτητα ο μεγάλος ροφός 17 κιλών που βγάλαμε με τον Σωτήρη σε βάθος μόλις 1,5 μέτρο! Πήγαμε για μπάνιο σε μια παραλία, πέσαμε για την πλάκα μας με τα μαγιώ και βγάλαμε ένα θηρίο!!
Δ:Χαλαρώνω και ξεκίνάω τη βουτιά μου. Κατεβαίνω και παίρνω τη θέση μου. Ξαφνικά και γρήγορα το οπτικό μου πεδίο γεμίζει με δύο μεγάλες συναγρίδες να καταφθάνουν πάνω μου. Παραμένω ήρεμος κ ακίνητος (σπάνιο για εμένα καθώς μόλις δω ψάρια με πιάνει ρίγος και ανυπομονησία) και μόλις η πρώτη κάνει να στρίψει πατάω τη σκανδάλη. Για κλάσματα δευτερολέπτου δεν ήξερα αν χτύπησα το ψάρι ή όχι. Η περιέργεια μου λύθηκε γρήγορα όταν είδα τη μεγάλη συναγρίδα να κάνει κύκλους γύρω μου και να προσπαθεί να τρυπώσει σε ένα μονόπετρο που βρισκόταν κάτω μου. Αποφάσισα να ανέβω στην επιφάνεια μόνο όταν κατάφερα και έφερα κοντά το ψάρι και το αγκάλιασα λες και αγκάλιαζα το μεγάλο μου έρωτα… Η πρώτη μου μεγάλη συναγρίδα βάρους 4 κιλών ήταν γεγονός.
Λ: Οσο και να σου φανει περίεργο δεν είναι ο μεγάλος ροφός που βγάλαμε με τον Κώστα… αλλα η πρώτη φορά όταν με μία βολή σε μια τρύπα πήρα μαζί 2 σαργουδάκια μαζί! Βγήκα στη επιφάνεια και νόμιζα πως είχα σηκώσει κανεναν πύραυλο στο διάστημα! Χαζογελούσα και έκανα σαν μικρό παιδί. Θυμάμαι πως περίμενα με ανυπομονησια να φάω τα πρώτα μου θηράματα.

6.Τι στόχους έχεις σε σχέση με το ψαροντούφεκο?
Φ: Θέλω να εξελίξω οσο το δυνατόν περισσότερο την τεχνική μου και όλα τα άλλα θα έρθουν.
Δ: Στην πρώτη θέση θα τοποθετούσα τη βελτίωση τεχνικής καθώς θέλω να γίνω όσο πιο σωστός μπορω. Στη συνέχεια τοποθετώ τη βελτίωση των επιδόσεών μου, δηλαδή να μπορώ να καταδυθώ σε αρκετά μεγάλο βάθος πάντα με ασφάλεια. Επειδή όλα τα χρόνια ασχολιόμουν με διάφορα αθλήματα και μπορώ να πω ότι ήμουν αρκετά καλός το ψαροντούφεκο το έχω δει σαν ένα στοίχημα με τον εαυτό που θέλω να το κερδίσω. Ξέρω αυτό που λέω δεν είναι και το πιο ωραίο αλλά είμαι άνθρωπος με πάθη και αδυναμίες και το ψαροντούφεκο αποτελεί πάθος για εμένα. Στη τελευταία θέση για να μη ξεχνιόμαστε βάζω τη σύλληψη μεγάλων ψαριών τα οποία πιστεύω για να έρθουν απαραίτητη προϋπόθεση είναι η εξέλιξη των δύο προηγούμενων στόχων.
Λ: Θέλω να με έχει ο θεός παντα καλα και να μου δίνει δύναμη να μπορω να ψαρευω με τα φιλαρακια μου και αργότερα με τον γιό μου και να είμαι πάντα ασφαλής. Όλα τα άλλα έρχονται με τον χρόνο όπως ψάρια, τεχνικές, επιδόσεις και και και…

7.Έχεις τελειώσει κάποιο σχολείο? Το θεωρείς σημαντικό για κάποιον που ασχολείται με το ψαροντούφεκο?

Φ: Όχι. Πιστεύω θα είχε πολύ ενδιαφέρον κυρίως όσον αφορά το κομμάτι των αναπνοών.
Δ: Εχω παρακολουθήσει ένα σεμινάριο άπνοιας και χαλάρωσης του Μάνου Βλατάκη μέσα από το οποίο πήρα σημαντικές πληροφορίες για τον τρόπο χαλάρωσης, τον τρόπο αναπνοής πριν και μετά τη βουτιά, τον τρόπο προσέγγισης στο βυθός, την ασφάλεια και πολλά άλλα. Βέβαια αξίζει να αναφέρω ότι έμμεσα έχω παρακολουθήσει το καλύτερο σχολείο καθώς είχα την τιμή και την ευκαιρία να κάνω τις πρώτες μου βουτιές με δύο έμπειρους και ευσυνείδητους ψαροντουφεκάδες που μου έμαθαν σιγά σιγά τα δικά τους κρυμμένα μυστικά. Και οι δύο πάνω από όλα είναι φίλοι. Είναι πολύ σημαντικό στις μέρες μας να έχεις φίλους και να ξεκινάς κάτι καινούργιο με ανθρώπους που σε νοιάζονται πραγματικά. Αναφέρομαι στο Μάνο Μύτικα και Γιάννη Μυριοκεφαλιτάκη.
Λ: Όχι. Θεωρώ πολύ σημαντικό να παρακολουθήσει καποιος ένα σχολείο τόσο για την ασφάλεια όσο και για τις αναπνοές και τεχνικές.

8.Μια ευχή για την θάλασσα…
Φ: Η θάλασσα ανήκει στα ψάρια της. Σε κανέναν άλλον. Εύχομαι όλοι να το καταλάβουν αυτό.
Δ: Εύχομαι όλοι να αντιμετωπίζουν τη θάλασσα όπως οι δύο μέντορές μου στο ψαροντουφεκο, δηλαδή με αγάπη, σεβασμό και ενδιαφέρον γιατί όσο την προσέχεις τόσο θα σου δίνει..
Λ:Κλεμμένο μεν αλλά καλο…. Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα θα ξαναγέμιζα με ψάρια την θάλασσα!

9. Τι θα έλεγες σε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει τώρα το ψαροντούφεκο?
Φ: Να το κάνει γιατί αξίζει! Δεν χρειάζεται όμως βιασύνη. Και πάντα με καλή παρέα!
Δ: Η συμβουλή μου είναι να παρακολουθήσει πρώτα κάποιο σχολείο ώστε να μάθει όσα θα του χρειαστούν στη πορεία. Επίσης ποτέ μα ποτέ να μη ψαρεύει κανείς μόνος του. Καλύτερα να μην πάμε μία μέρα για ψάρεμα παρά να πάμε μόνοι μας και να μη γυρίσουμε πίσω. Να αγαπάει και να σέβεται τη θάλασσα.
Λ:Θα τον συμβούλευα να λειτουργεί με αγάπη για την θάλασσα και το ψάρεμα. Πάντα με ασφάλεια.

Επίλογος:

Ο φιλόλογος, ο δάσκαλος και ο λιμενικός δεν είναι παρα 3 πραγματικά πρρόσωπα που τυχαία ασχολήθηκαν με το ψαροντούφεκο. Η αποψη τους διαμορφώθηκε απο αυτούς που τους μύησαν σε αυτό, απο αυτά που διάβασαν σε περιοδικα ή ίντερνετ, απο τις υποβρυχιες εμπειριες τους και απο την προσωπικότητα τους και την διαφορετική ικανότητα του καθενός να κρίνει την οποια πληροφορία. Ο κάθε νεος ψαροντουφεκάς λοιπον μπορεί να διαμορφωθεί απο πολλούς παράγοντες. Μπορει να γίνει ένας επιπόλαιος βαθύτης που ψαρευει μόνος, μπορεί να γίνει ένας επιλεκτικός ψαροκυνηγός που σέβεται την θαλασσα, μπορεί να γίνει ένας επιδοξος μανάβης που βλέπει την θάλασσα ως μέσο να αυξήσει το εισόδημα του με κάθε κόστος ή μπορεί να βρεί στο ψαροντούφεκο το μέσο για να εκφράσει την επιδειξιομανία του και τις τάσεις αυτοπροβολής του.
Ας σκεφτούμε οι παλιοί ποιοί άνθρωποι στην ψαροντουφεκάδικη πορεία μας ή ποια γεγονότα διαμόρφωσαν την αλιευτική μας προσωπικότητα. Πόσες λεπτομέρειες έπαιξαν τον ρόλο τους? Οταν το καταλάβουμε αυτό τότε οφείλουμε να προσέχουμε πολύ τα λόγια μας όταν απευθυνόμαστε σε νέους στον χώρο. Δεν είναι η καταλληλη στιγμή όταν ένας νεός εχει μια απορία οι παλιοί να δείχνουν πόσο καλοί ψαροκυνηγοί είναι.
Και οι νέοι ας σκεφτούν τι μπορεί να τους ωριμάσει ή να τους αφήσει στάσιμους ψαρευτικά και ας προσπαθήσουν να έχουν την αφαιρετικη κριτική ικανότητα σε ότι διαβάζουν ή ακούν. Οι πληροφορίες είναι πολλές και διαφορετικές. Καμιά φορά είναι και αντίθετες, αν τα συμφέροντα είναι αντίθετα. Και αν μπερδευτείτε ποτέ μεταξύ “ειδικών” μην ξεχνάτε πως την αλήθεια μόνο η θάλασσα την λέει. Επαφή με την θάλασσα όσο πιο συχνά μπορείτε. Η θαλασσινή εμπειρία δεν μεταβιβάζεται, δεν αγοράζεται, δεν πληρώνεται.
Ξέρω οτι μερικοί αναρρωτιέστε πως κατέληξε άραγε η ιστορία με την ψαρευτική πεντάδα? Συνεχίζουν να ψαρεύουν μαζί? Όχι. Όσο απρόσμενα τους έφερε η ζωή κοντά τόσο απρόσμενα τους χώρισε πάλι. Ο σοβαρός άνθρωπος και ο λιμενικός πήραν μετάθεση για Αθήνα και πλέον έχουν γίνει μπαμπάδες! Ο φιλόλογος παντρεύτηκε, ανέβηκε 4 νησιά βορειότερα από τον τρελό, και έγινε και αυτός πατέρας... Ο δάσκαλος μετατέθηκε στο ίδιο νησί με τον φιλόλογο και παρέμεινε αμετανόητα ελεύθερος και εργένης! Και ο τρελός? Ο τρελός παρέμεινε μόνος στο νησί του… να ψαρεύει και να θυμάται ότι έμαθε σε τρείς άσχετους τι σημαίνει θάλασσα και ψαροντούφεκο.
Καλές βουτιές σε όλους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου